سرآمد نگارگران ایران منبعی اصیل و پژوهشی پُردامنه دربارۀ مشهورترین نگارگر در تاریخ هنر اسلامی و ستارۀ درخشان آسمان نگارگری ایران، «کمال‌الدّین بهزاد» (865-942 قمری)، است که مؤلّف جویا و کوشای آن، عباداللـه بهاری، با جست‌وجو و مطالعه در کتابخانه‌ها، موزه‌ها و مؤسّسات جهانی و مجموعه‌های خصوصی، در طول چندین دهه و با سفر به نقاط مختلف جهان، به انجام رسانده است. در اين کتاب ريشه‌هاى نگارگرى در ايران و به‌خصوص سبک کمال‌الدّین بهزاد بررسى شده و براى اوّلين‌بار تمامى آثار اصیل و منسوب به او و نیز برخی از آثار شاخص شاگردانش در يک کتاب گردآورى شده، و مورد نقد و تحلیل قرار گرفته است. مهم‌تر از همه، براى درک بهتر کارهاى بهزاد، اهمّيّت نگاره‌هاى او در درک متون ادبى و عرفانى برای اوّل‌بار تشريح شده است. مؤلّف در این اثر فاخر و نفیس در هفت فصل به شرح و تفسير 160 نگاره پرداخته و در رده‌بندى و تعيين تاريخ خلق اين آثار تلاش بسیار کرده است.