امیر هوشنگ ابتهاج متخلص به ه. ا. سایه متولد اسفندماه 1306 در رشت بود. اولین شعرهایش را در سیزده‌سالگی سرود و نخستین مجموعۀ شعر او در سال 1325 منتشر شد، در همان سال از رشت به تهران مهاجرت کرد و با شاعران هم‌دورۀ خود همچون شهریار، کیوان، شاملو و کسرایی آشنا شد. علاوه بر شعر، سایه از موسیقی اصیل ایرانی شناخت کامل داشت و وزن گوش‌نواز اشعارش حاصل همکاري او با بزرگان عرصۀ آواز و موسیقی بود. او همچنین در ششمین جشنوارۀ بین‌المللی هنر برای صلح، نشان عالی «هنر برای صلح» را دریافت کرد و برندۀ بیست‌وسومین جایزۀ ادبی و تاریخی محمود افشار شد. ابتهاج از ابتدای دوران جوانی خود درگیر سیاست بود؛ در اوایل دهۀ 30 خورشیدی با حزب توده آشنا شد و پس از انقلاب 57 مدتی را در زندان گذراند؛ پس از آن به کلن آلمان رفت و روزگارش در آلمان و ایران سپری شد. او در سن نودوچهار‌سالگی در آلمان درگذشت.