هیچ عیبی ندارد اگر ملانصرالدین در چاپ های پی درپی حرف‌هایِ جدید هم بزند، و تلخی و شیرینیِ احوالِ زمانِ حال را هم «لحاظ» کند؛ و در امتدادِ قرون، قطب نما و عینک و ساعت هم به خود ببیند؛ و شاید روزی، محضِ امتحان، به جایِ الاغ، یک پیکان هم بخرد؛ هواپیما هم سوار شود؛ سینما هم برود؛ و کارش ــــــ چرا که نه؟ــــــ حتی به لپ تاپ هم بکشد. اینها همه در جایِ خود جایز است، به شرط آن که از خردِ بهلولی همچنان برخوردار بماند؛ ایجازِ عبیدی را از یاد نبرد و هزاربیشۀ بهلولیش از شوخی هایِ بی پروپا پر نشود ــــــ این دلقکِ گول، این لودۀ مکار! یک چنین ملایی تن به زمان نمی دهد، آن را پس می زند؛ هر قدر هم که پیر شده باشد، همچنان جوان می ماند.
ــــــــــــ از مقدمۀ کتاب

منوچهر انور متولد مهرماه 1307 در تهران است. او دوران تحصیل خود را در مدرسۀ فیروزبهرام گذراند و در انجمن ادبی مدرسه بخش تئاتر را به راه انداخت اما دبیرستان را نیمه‌کاره رها کرد و برای تحصیل در آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک به انگلستان رفت. پس از اتمام تحصیل با رادیوی فارسی بی‌بی‌سی به عنوان نویسنده، گوینده و بازیگر شروع به همکاری کرد. انور پس از بازگشت به ایران به مؤسسۀ انتشارات فرانکلین راه پیدا کرد و با افزودن بخش ویرایش متن به آن مجموعه، به عنوان سرویراستار فرانکلین مشغول به کار شد. فعالیت هنری انور با پیوستن به گروه هنر ملی، تدریس در دانشگاه، گویندگی و نویسندگی متن آنونس فیلم‌ها ادامه یافت تا جایی که در دائرةالمعارف فارسی به تألیف و ترجمۀ مدخل‌های مربوط به نقاشی، معماری، هنرهای زیبا و صنایع سنتی ایران پرداخت و همکاری نزدیکی را با دکتر محمود مصاحب آغاز کرد. همچنین در کارنامۀ هنری انور کارگردانی نسخۀ سینمایی شهر قصه، مستند نیشدارو، فیلم چاه سرکش و ... نیز قرار دارد.