برانیسلاو نوشیچ (1864-1938)، داستان نویس و نمایش نامه نویس بزرگ صربستان، در داستان ها و نمایش نامه های متعددی که خلق کرده است خواننده را با خنده آورترین و درعین حال دردناک ترین جلوه های  زندگی بشر آشنا می کند. این نویسنده که معاصرانش او را «جادوگر بزرگ خنده» می نامیدند، بیانش تا اوج خواسته ها، نیاز ها و اندیشه های مردم پرواز کرد و آثار او را جاودانه ساخت.
زندگی من در سال 1924 تحریر شده است. انگیزۀ اصلی نویسنده از خلق این اثر استنکاف آکادمی علوم و هنرهای صربستان از پذیرفتن نوشیچ به عضویت آکادمی بود. در آن زمان کلیۀ نامزدهای عضویت در آکادمی موظف بودند زندگی نامۀ خود را بنویسند و نوشیچ با تقلیدی طنزآمیز   از این سنت اقدام به نوشتن زندگی نامۀ خود کرده است.