در افسانه‌های کهن گاهی برمی‌خوریم به ماجرای رهروی گم‌شده در بیابانی بی‌سر‌و‌بن، دور از زاد و قافله، که در نهایت سرگشتگی و نومیدی دل به هلاک می‌نهد. در این هنگام ناگهان سواری از افق دوردست نمایان می‌شود و پیکر نیمه‌جان او را بر ترک خود می‌نشاند و در کنار آبادی رهایش می‌کند و خود باز به بیابان می‌زند و ناپدید می‌گردد. داستان رسیدن شمس به مولانا و ناپدید شدن او بی‌شباهت به این ماجراهای افسانه‌ای نیست.

پژوهشگری که در مولانا می‌نگرد از توجه به دو مسئلۀ مهم غافل نتواند بود: اول منابع و مبادی افکار مولانا، و دوم کیفیت و میزان دریافت مخاطبان معاصر و مریدان از سخنان مولانا. اگر معارف سلطان‌العلما و مقالات شمس تبریزی به لحاظ مسئلۀ اول اهمیت دارد، رسالۀ سپهسالار و مثنوی‌های سلطان‌ولد نیز راهنمای خوبی برای تحقیق در مسئلۀ دوم است.
ــــــــــــ از متن کتاب

محمدعلی موحد متولد خردادماه 1302 در تبریز است. او تحصیلات ابتدایی خود را در مدارس تدیّن تبریز به اتمام رساند و دیپلم ادبی خود را در همان شهر دریافت کرد. پس از اتمام تحصیل به استخدام شرکت نفت آبادان درآمد و سردربیر روزنامۀ شرکت نفت شد. او در همان سال‌ها به تهران انتقالی گرفت و برای ادامۀ تحصیل وارد دانشگاه تهران شد. موحد دکترای خود را در رشتۀ حقوق خصوصی دریافت کرد و برای تحصیل در رشتۀ حقوق بین‌الملل به انگلستان رفت، پس از آشنایی با ایران‌شناسانی چون ولادیمیر مینورسکی، لاکهارت و ... به پژوهش بر روی نسخ خطی موجود در موزۀ بریتانیا پرداخت. علاقۀ موحد به تحقیق و پژوهش موجب شد هم در سال‌های خدمت در شرکت نفت و هم پس از بازنشستگی هرگز مطالعه، تحقیق و تألیف را رها نکرده و حاصل پژوهش‌های او بیش از بیست‌وپنج کتاب در حوزه‌های مختلف عرفان، ادب، تاریخ و حقوق است.